पार्टनर

पार्टनर 

व पु काळे लिखित अप्रतिम पुस्तक... 

प्रत्येकाला आपल्या आयुष्यात एक पार्टनर हवाच असतो. आणि हा पार्टनर म्हणजे जोडीदार नाही, आयुष्याचा जोडीदार वेगळा आणि हा असा पार्टनर वेगळा. तो प्रत्येक टप्प्यावर मार्गदर्शन करतो, मनावरचा ताण कमी करतो आणि त्याहीपेक्षा तो परिस्थितीशी लढायला शिकवतो. 

सुरवातीला त्याच्या व्यक्तिमत्वाचा आलेला अंदाज पुढे बदलत जातो. त्याच्या व्यक्तिमत्वाचे पैलू हळूहळू दिसायला आणि कळायला लागतात. पुस्तकात श्री च्या आयुष्यावर भाष्य केलेलं असलं तरीही पार्टनर हेही त्याचं मुख्य पात्र होऊन जातं. 

स्वतःचं नाव न सांगता फक्त पार्टनर नावाने ओळख बनवणारा (आपल्याला खरंतर नावाच नसतं, बारशाला ठेवतात ते नाव देहाचं), वडिलांच्या एका नजरेतल्या कटाक्षाने लहानपणीच घर सोडून निघून जाणारा पार्टनर, बेफिकीर आणि मर्जीने जगणारा पार्टनर, कुठल्याही बंधनात अडकून पडायचं नाही म्हणून लग्न न करणारा पण त्यातल्या प्रत्येक अडचणींवर उत्तर तयार असणारा पार्टनर, सगळ्या परिस्थितीचा उलगडा झालेला आणि सारं काही मनसोक्त जगलेला पार्टनर.... तो बोलतो "पश्चात्तापाच्या एकाही क्षणाने माझा वर्तमानकाळ खाल्लेला नाही, भूतकाळ अडवलेला नाही." तो कुठल्याही गोष्टीची  लळा लागू देत नाही, त्या आधीच त्यापासून बाजूला होतो, असा विक्षिप्त पार्टनर. 

श्री ला तो आयुष्याच्या महत्वाच्या टप्प्यावर भेटला, जमेल तेवढी मदत केली, मार्गदर्शन केलं, काही खुलासे केले आणि मानसिक बळ दिलं. त्याचं प्रेम, लग्न, संसार आणि घरच्या लोकांकडे एका वेगळ्या दृष्टिकोनातून बघायलाही शिकवलं. M आणि W मधला फरक आणि श्री च्या मनाची होत असलेली अवस्था त्याचे वर्णन वपुनीं खूप चांगल्या पद्धतीने मांडलेले आहेत.  ते लिहितात "आयुष्यात सगळी माणसं अशीच येतात आणि जातात. पार्टनर सारखी. जितकी जवळ, तितकीच दूर. जेवढी समजतात त्याच्यापेक्षा कितीतरी पट अनाकलनीय राहतात." 

असा पार्टनर सगळ्यांना मिळेलच असं नाही, पण ज्यांना मिळाला ते खरंच भाग्यवान. आपल्या आयुष्यातल्या बऱ्याच गोष्टी अश्या असतात ज्या बोलून दाखवायला असा कुणी लागतो जो पूर्णतः परिस्थिती जाणून मग त्यावर निःपक्षपाती मत देईल, जे मिळू शकतं ह्याच पार्टनर कडून... 

शेवटी व पु म्हणतात "दुःख, आनंद, जय- पराजय, हसू-आसू, जन्म-मरण, विरह-मिलन सगळं तसंच असतं. प्रत्येक क्षणी माणसाचं मन नवा जन्म घेतं. एवढंच काय ते नवीन. पुनःपुन्हा जन्म घेण्याची ही क्रिया थांबणं हे मरण. This is life! Our last garment is without pockets."