आवाजातली जादू...

कधी कधी कुणाचा आवाज ऐकून एक वेगळाच आनंद होतो. वाटतं की बोलतच राहावं त्या व्यक्तीशी.. मग तो आवाज कुणाचाही असो, आपल्या आवडत्या व्यक्तीचा, परीचयातला, नेहेमीच बोलणं होणाऱ्यांचा किंवा अगदी अनोळखी व्यक्तीचाही...
आवाजातली खोली आणि त्यातल्या भावना, चेहेऱ्या वरच्या खाणाखुणा न बघतही ओळखता येतातच. त्याच्याही निराळ्या छटा असतात, कधी राग, कधी वेदना, कधी प्रेम, कधी कणव, कधी आपुलकी, कधी जबर, कधी उद्धट, द्वेष, हेटाळणी, कितीतरी…
पण प्रत्येक आवाज वेगळा, आवाजातले चढ उतार वेगळे, आणि त्यातलं वजन वेगळं...
आवाजाला जेव्हा नेमके आणि साजेसे शब्द मिळतात तेव्हा काय वर्णावे? कधी तर आवाज ऐकण्यासाठीच आपण जाणून संभाषण वाढवण्याचा प्रयत्न करतो, आपल्याही नकळत..
आवाज मनाला भिडतात, आणि मग मन त्याचा पाठलाग करतं, ते प्रत्यक्ष ऐकलेले असोत वा अप्रत्यक्ष.
अशी आवाजाची निराळी दुनिया.. प्रत्येकाची आपापली वेगळी आणि अनोखी, त्यातला ठेवा आणि त्यातले विविध सुरातले आवाजही वेगळे आणि त्यांना पुन्हा पुन्हा ऐकण्याची हुरहूरही वेगळीच…