सुगंध…
काही सुगंध कळत नकळत आठवणींचे कप्पे उघडत जातात… आपल्याला क्षणात कुठल्या काळात घेऊन जातात!!
तर्हेतर्हेचे सुंगध आपण रोज घेतो आणि विसरूनही जातो, पण कधी अचानक असे काही खूप पूर्वी कधी भेटलेले आणि विस्मृतीत गेलेले ओळखीचे सुगंध नाकाशी येताच सरळ हृदयात जपलेल्या आणि हरवलेल्या त्या आठवणींना जागं करतात...
लहानपणी २-३ रुपयाला येणारा सुगंधी शाई चा पेन तेव्हा खूप वापरला, आज तोच पेन परत सापडला. तोच ओळखीचा सुगंध, लिहायला घेताच नाकात जाणारा, आजूबाजूला दरवळणारा…
लिहिता लिहिता मन त्या काळात जाऊन पोहोचलं. हातात असलेला पेन तोच पण हात चिमुकले, लहानशी वही, समोर फळा, बाई शिकवताहेत आणि मी शेजारी बसलेल्या मैत्रिणीला पेन दाखवण्यात गर्क, तीसुद्धा लिहून बघते आणि त्या सुगंधाने तिच्या चेहऱ्यावर दरवळणारा आनंद आताही दिसतोय. किती छोटीशी वस्तू पण आभाळाएवढा आनंद देऊन जाते...
वाचनाचा अर्थ लावायचा तर ओळींच्या मधील रिकाम्या जागा वाचाव्यात असं म्हणतात... अक्षरं आणि रेषांच्या मदतीने मनातलं काही लेखणीत उतरवण्याचा हा फक्त एक छोटासा प्रयत्न...
सोमवार, ९ नोव्हेंबर, २०१५
सुगंध
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
सरस्वती पूजन
आम्ही लहान असतांना शाळेत सरस्वती पूजन असा एक कार्यक्रम असायचा. प्रत्येक वर्गाने तो आपापला वेगळा साजरा करायचा (किंवा कुणी मिळूनही साजरा कराय...
-
चालता चालता कुणाचा तरी थकलेला आवाज कानी आला... "फारच दमायला झालंय का ग तुला? थोडा श्वास तर घे, एवढ्या घाईत चालायला काय झा...
-
शाळांचा सांस्कृतिक कार्यक्रम… एक आनंदाची, उत्साहाची लहर… शाळेतील विद्यार्थी, शिक्षक, कर्मचारी वर्ग सगळेच त्यात उत्साहात सहभाग घेतात. लहान...
-
आम्ही लहान असतांना शाळेत सरस्वती पूजन असा एक कार्यक्रम असायचा. प्रत्येक वर्गाने तो आपापला वेगळा साजरा करायचा (किंवा कुणी मिळूनही साजरा कराय...
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा