कालची हुरहूर आज नाही.. आजची चिंता उद्या नाही.. उद्याची छोटी छोटी स्वप्न वर्तमानात येऊन गेली तरी त्याची जाणीव नाही.. प्रत्येक दिवशी नवा बदल, नवी व्यक्ती आणि नव्याने होत चाललेली नव्या बदलाकडे होणारी वाटचाल...
बदल प्रत्येक गोष्टीत - दिसण्यात, बोलण्यात, वागण्यात, विचारांत, आवडी-निवडीत, सगळ्यांत... कल्पनाही न होता गोष्टी पुढे पुढे जात आपलं स्वरूप बदलत असतात, त्यात रोजची भर पडते. आज जसे आहोत तसे उद्या नाही आणि उद्या जे असणार ते परवा नाही. नवंपण प्रत्येक हयात वस्तू आणि व्यक्तीला. हा बदल अबोलपणे किंवा नकळत अंगीकारत असतो आपण... वर्ष उलटत जातात आणि कळतं आपण बदलाचं किती अंतर गाठलंय ते...
पण आत असलेलं छोटंसं मन असतं ना ते नाही बदलत जास्त. ते तसंच लहान मुलांसारख.. थोडसं हळवं, थोडसं खोडकर आणि काहीसं हट्टी पण पूर्ण प्रामाणिक.. क्वचित प्रसंगांचा आणि अनुभवांचा अपवाद सोडला तर ते फार कमी बदल करत असतं स्वतःत. त्याला बदलायला कारणं फार मोठ्ठी असावी लागतात. मनाने बदलायलाही नकोच कारण मनं निर्मळ असली की बदलाची चव काही निराळीच येते...
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा